Οι δύο Ελλάδες / Les deux Greces

Posted on Updated on

συνταγματατιανα4

Δύο συναυλίες, τις ίδιες μέρες. Η μία στη Μύκονο, στο Super Paradise. Η άλλη στο Σύνταγμα, που γέμισε κόσμο μετά από καιρό. Στη Μύκονο τραγούδησε η Άννα Βίσση. Στο Σύνταγμα η Χαρούλα Αλεξίου. Στη Μύκονο το εισιτήριο ήταν 450 Ευρώ. Στο Σύνταγμα δεν είχε εισιτήριο. Η Άννα Βίσση τραγούδησε για τον Κωστόπουλο και τον Ψινάκη. H Χαρούλα Αλεξίου τραγούδησε για τις απολυμένες καθαρίστριες.

Στη Μύκονο τραγουδούσαν:

«Μπορείς απόψε να βγεις μ’ όλες τις τσούλες της γης
Βγες μπροστά δυνατά για νέους έρωτες
Να βρεις κορίτσια σωστά για να χαρεί κι η μαμά
Στην πυρά, στην πυρά με τις ξενέρωτες».

Στο Σύνταγμα τραγουδούσαν:

«Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
Μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε.
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί».

Δύο εικόνες που αποκαλύπτουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, πως δεν υπάρχει μια Ελλάδα. Η δική τους Ελλάδα είναι πλούτος, χλιδή, σπατάλη, ελαφρότητα και έχει για σύμβολο γυμνά οπίσθια. Η δική μας Ελλάδα είναι αξιοπρέπεια, τιμή, αγώνας, δημιουργία και έχει για σύμβολο ένα γάντι καθαρίστριας. Για να συνεχίσει η δική τους Ελλάδα να ξεσαλώνει στη Μύκονο, μακέλεψαν τη δική μας. Γι’αυτό ακριβώς απολύθηκαν οι καθαρίστριες.

Δεν υπάρχει μια πατρίδα. Η δική τους πατρίδα είναι μια έπαυλη στην Εκάλη, ένα σαλέ στον Παρνασσό ή στις Άλπεις, μια θαλαμηγός στη Μύκονο, ένα γήπεδο του γκολφ και ένα tennis club. Η δική μας πατρίδα είναι ένα διαμέρισμα στο Περιστέρι, ένα καλύβι στο βουνό, ένα καΐκι στην Αμοργό, κάτι πεζούλες με κλήματα και μια αλάνα για ποδόσφαιρο.

Οι δικοί τους συμπατριώτες είναι οι αξιότιμοι δικαστές των Πατρών, ο τσιφλικάς της Μανωλάδας και οι μπράβοι του, άπαντες πιστοί χριστιανοί και καλοί οικογενειάρχες, αθώοι του αίματος. Οι δικοί μας συμπατριώτες είναι οι πακιστανοί εργάτες στα χωράφια της φράουλας, άπαντες αλλόθρησκοι και αμφιβόλου οικογενειακής καταστάσεως, ένοχοι απελπισίας και φτώχειας, πνιγμένοι στον ιδρώτα και το αίμα τους.

Η δική τους Ελλάδα είναι ένας βρικόλακας, που για να συνεχίσει ζει βουτηγμένη στη χλιδή μειώνει μισθούς, απολύει εργαζόμενους, βουτάει σπίτια και επιχειρήσεις, στέλνει τα παιδία μας στην ξενιτιά.

Για ποια εθνικά και πατριωτικά μέτωπα μιλούν; Οι ολιγάρχες, οι τραπεζίτες, οι εργολάβοι, οι εκδότες, οι βιομήχανοι, τα διευθυντικά τους στελέχη, το πολιτικό, οι προπαγανδιστές, οι διασκεδαστές και οι γελωτοποιοί τους είναι η δική τους πατρίδα. Για να σωθεί καταστρέφονται οι άνεργοι, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρές επιχειρήσεις, καταστρέφεται η δική μας πατρίδα.

Τα πράγματα είναι απλά. Αρκεί να μην θολώνει την κρίση μας η εξουσία. Αρκεί να μην ξεχνάμε καταγωγή, αρχές και αξίες.

Deux concerts différents se déroulent le même jour. L’un à Mykonos, sur la plage Super Paradise. L’autre sur la place Syntagma (Place de la Constitution) à Athènes, qui s’est remplie de monde après être restée déserte longtemps. À Mykonos c’est Anna Vissi qui chantait. Sur la place de la Constitution, c’est Charis Alexiou. À Mykonos, le billet d’entrée coûtait 450€. Place de la Constitution, l’entrée était gratuite. Anna Vissi chantait pour Messieurs Kostopoulos (ex-grand entrepreneur, qui contrôle de nombreux médias, ndlr) et Psinakis (personnalité connue du show-business, récemment entré en politique en tant que maire de la ville de Marathon, ndlr). Madame Alexiou, elle, chantait pour les femmes de ménage licenciées.

Voilà ce qu’on chantait à Mykonos :

Tu peux sortir ce soir avec toutes les traînées de la terre
Va de l’avant pour de nouveaux amours
Trouve des filles biens, que ta maman soit contente
Les filles médiocres au bûcher.

Voilà ce qu’on chantait place de la Constitution :

Son juste combat lui a beaucoup coûté
Mais la vie à engendré de nombreux espoirs.
Rien ne se perd dans ta vie perdue
Je ressuscite ton rêve et tous tes pourquoi.

Deux images qui révèlent, sans qu’aucun doute ne soit permis, qu’il n’existe pas une seule Grèce. Leur Grèce est celle de la richesse, de l’opulence, du gaspillage, de la légèreté ; une Grèce dont le symbole sont des fesses dénudées. Notre Grèce est celle de la dignité, de l’honneur, de la lutte, de la création ; une Grèce dont les symboles sont des gants de nettoyage. Pour que leur Grèce puisse continuer à s’amuser à Mykonos, ils ont détruit la nôtre. Voilà justement la raison du licenciement des femmes de ménage.

Il n’existe pas une patrie unique. Leur patrie, c’est un palais à Ekali (l’un des quartiers les plus huppés de la capitale, ndlr), un chalet au Mont Parnasse ou dans les Alpes, un yacht à Mykonos, un terrain de golf et un club de tennis. Notre patrie est constituée d’un appartement à Peristeri (quartier populaire de la capitale, ndlr), une cabane dans la montagne, un caïque à Amorgos, des terrasses couvertes de vignobles, et un terrain vague pour jouer au football.

Leurs compatriotes sont d’éminents magistrats de la ville de Patras, le propriétaire foncier deManolada et ses sbires, de nombreux et pieux chrétiens et de bons chefs de famille, innocents du sang versé. Nos compatriotes sont les travailleurs pakistanais qui travaillaient dans les champs de fraises, tous ceux de religion différente et dont la situation familiale est incertaine, coupables de désespoir et de pauvreté, qui se noient dans leur sueur et dans leur sang.

Leur Grèce est un vampire qui, afin de continuer à se vautrer dans le lucre, réduit les salaires, licencie des travailleurs, s’empare de maisons et d’entreprises, et force nos enfants à s’exiler à l’étranger.

De quels fronts nationaux et patriotiques parlent-ils ? Les oligarques, les banquiers, les grands entrepreneurs, les éditeurs, les industriels, leurs cadres, la sphère politique, ceux qui créent leur propagande, les amuseurs du peuple et leurs bouffons, la voilà leur patrie. Pour la sauver, ils détruisent les chômeurs, les salariés, les retraités, les travailleurs indépendants, les petites entreprises – notre patrie.

Les choses sont simples. À condition que le pouvoir ne brouille pas notre crise. À condition qu’on n’oublie pas nos origines, nos principes et nos valeurs.

πηγή:REDNotebook/ Νίκος Κακλαμάνης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s